Giles Colborne umieścił niedawno prezentację opisującą proces pracy nad designem wywołującym u użytkowników uczucie zachwytu. Rzecz tu wcale nie o modnych trendach w projektowaniu czy grafice, lecz o nagradzaniu oczekiwania i pomaganiu użytkownikom. Całkiem lekka i przyjemna prezentacja.

Chwilę temu odwiedzając YouTube, zauważyłem,  że jedna z najczęściej używanych funkcji playera video — regulacja głośności — została przeniesiona z prawej strony na lewą (patrz niżej).

Czy to specjalnie projektanci z Ameryki dostosowali najpopularniejszy video-kontener do swojej leworęczności czy po prostu taki jest nowy trend zgodnie z jakimiś badaniami? Niestety nie wiem, i tym bardziej użytkownicy przyzwyczajeni do poniższych rozwiązań też nie będą wiedzieć. Czy taka zmiana jest na prawdę użyteczna? Nie wierzę…

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Jeżeli ktoś znajdzie temu uzasadnienie i zechce się w komentarzach podzielić — będę wdzięczny.

[UPDATE] Tak, może być jeszcze gorze. Dopiero co miliony użytkowników zdążyli ponarzekać, projektanci z Google Inc./Youtube dalej testują na królikach reakcję kolejnej zmiany (thx za informację artemida) Poniżej screenshot.

18-go lutego 2010 roku Ru-center (rejestrator domen #1 w Rosji) zaprzestał delegowania Torrents.ru. Administracja Torrents.ru  była na to przygotowana i jeszcze dzień wcześniej, tj. 17-go lutego,  dowiedziała się, że poszło na nią doniesienie do prokuratury. Przeprowadzka się udała, nowy adres — Nassau (Bahamy), telefon zaś ma kod Hong Kongu.

Gazeta “Wiedomosti” opublikowała szczegóły w sprawie Torrents.ru. Zastępca wydziału śledczego Czertanowskiego oddziału Prokuratory (Moskwa), Jelena Driemowa, odmówiła nazwać figuranta sprawy Nr 343–227, aczkolwiek powiedziała, że chodzi o oprogramowanie firmy 1C (po polsku tu: http://www.1c.pl/) i Autodesk. Wiadomo też, że właściciele torrent-treckera w tej sprawie nie figurują. Powstaje pytanie — kto zatem? Zapewne znowu będzie mowa o rzeszy użytkowników, którzy nielegalnie  ściągali oprogramowanie wyżej wymienionych.

Gdzie indziej można przeczytać, że Ru-Center bezskutecznie próbuje wyjśc sucho z tego “skandalu”. Dyrektor działu ds. komunikacji Andriej Worobjow praktycznie ciągle zajmuje się udzielaniem wywiadów, tłumacząc się jak tylko może.
Torrents.ru zgodnie z regulaminem Ru-Center zostało wyłączone ze względu na “prośbę” organów śledczych. Faktycznie, wybranym użytkownikom postawiono zarzuty popełnienia przestępstwa, głównie naruszenie praw autorskich. Cytując p. Driemową, tylko jeden z oskarżonych użytkowników przyczynił się do strat w wys. 155 000 rublej (ok. 15 tys. zł) wobec jednej z firm.

Dodając, administrację domeny torrents.ru nie wydaje się łątwo znaleźć… właścicielem jest organizacja “Avtomatizatsiya Business Consulting Ltd”, przedstawicielem — Le Mon Grinua, a adres — Seychelles, Victoria Mahé, P.O.Box 981. Śledząc ten “case” z ciekawością zobowiązuję się do napisania update .

[Update] Rzecznik Ru-Center ostatecznie wypowiedział się i stwierdził, że nie ma żadnych zarzutów co do Torrents.ru. Domena została uwolniona, ale, obecnie już, rutracker.org nie zechciał jej “podlinkować” pod zawartość swojego serwisu.

Zapewne każdy z Was zna firmę Verisign, głównie od strony certyfikatów SSL. Dodatkową domeną działania tej giełdowej (NASDAQ:VRSN) spółki jest bezpieczeństwo sieci, monitoring DDoS, czy też rejestracja domen. W 2006 roku Verisign dostrzegł potencjał dostarczania treści i usług na urządzenia mobilne i przejął za 250 mln dolarów m-Qube.  Tymczasem 15 listopada ogłoszono przejęcie spółki m-Qube przez firmę Mobile Messenger (do dnia dzisiejszego takowej nie znałem). MM jest działa w segmencie mobile VAS (ang. value-added-services) i ta transakcja ma na celu zapewnić MM 4-tą pozycję na świecie.

Od czego się zaczęło? Otóż po przejęciu m-Qube przez Verisign, kluczowe osoby, otrzymawszy wystarczająco pieniędzy by przestać myśleć o tak prozaicznej rzeczy jak “praca”, poszli w długą. Przez kolejne 3 lata do dziś, delikatnie mówiąc, m-Qube nie zwiększył zyskowności pomimo kilkudziesięciu nowych rozwojowych projektów. Podsumowanie — usługa została “praktycznie” kupiona przez, jak się okazuje, swojego Klienta.

Bisnes firmy został “podzielony” ideowo na dwie części: standardowe usługi SMS, którymi są zainteresowani operatorzy oraz całą resztę. Ta resztą została wyceniona zaledwie w 1,78 mln dolarów gotówką + możliwość otrzymania płatności od operatorów w wymiarze 17,5mln dolarów. Czyli 12 razy mniej, niż zapłacił Verisign.

Ze strony MM przez podjęciem decyzji  zostały przeanalizowane kluczowe kontrakty z mobilnym operatorami i kluczowymi klientami, oceniając przy tym perspektywę rozwoju obecnych produktów, ryzyko i możliwość szybkiej integracji obu spółek, co się ostatecznie udało. Pozostało tylko zmienić  baner i adres strony m-Qube.

Etap I. Uzupełnienie danych.

Ponieważ nie jestem obywatelem Rzeczypospolitej, a posiadam kartę stałego pobytu, pole “Dowód osobisty” uzupełniłem zgodnie z danymi mojej karty — seria i numer. I bach! Nie poprawne dane… Niezwłocznie zgłosiłem się do supportu, który uprzejmie mi podziękował i wyjaśnił, że tylko osoby z dowodem osobistym mogą uzupełnić dane tym samym korzystać z serwisu.

Ktoś najwyraźniej zapomniał o takiej grupie osób, które chciałyby pożyczać lub zarabiać, w związku z czym pomniejszył też swoje zarobki. Wystarczyło do walidacji dodać prostą serię — PL, i odpowiednio numer wg algorytmu generowania. Czym się różnie od Klienta z polskim dowodem? W bankach dokładnie takie same warunki, specjalnych ustaw o zatrudnianiu osób z kartą stałego pobytu nie ma (oprócz stanowisk rządzących, wojskowych i innych tym podobnych), Konstytucja RP mówi o równości narodów, a przy tym są dyrektywy dot. dostępu do usług cyfrowych, ale… zostałem wykluczony

.

Nieprzyjemne uczucie. Tym samym kręci się w głowie fraza “Kokos dla Polaków”, czym mogliby skutecznie wspierać Młodzież Wszechpolską.

Nie pozostaje nic innego, jak zerknąć jak to wygląda u konkurencji i poczytać o projektowaniu perswazyjnym u Eryka na blogu , problemach z drukowaniem stron u Bartka Dymeckiego, informacji o spotkaniach UX Book Club (właśnie, kombinuję salkę we Wrocławiu na PWr) u Roberta Drozda i poczytać reaktywowany blog Seby.