WebQuatro

Przy­byłem dzisiaj do Warszawy (uff, 27 stopni C) na otwarte sem­i­nar­ium Kan­sei 2008 w PJWSTK i jestem w trak­cie wykładu Kunio Kondo na temat infor­ma­cji Kan­sei na potrzeby design sup­port sys­tem (sys­tem wspar­cia dla pro­jek­towa­nia?). W każdym razie, p. Kondo opowiada o przy­dat­ności kom­presji kolorów na etapie przetwarza­nia obrazów oraz nikłego (wręcz braku) wpływu na postrze­ganie w wer­sji “zmniejs­zonej” ich przez umysł Kan­sei.

Także, można posłuchać o typach wzor­ców kolorów i schemat­ach (jest ich trzy) i o całej teorii Har­monii Kolorów.

P.S. dopiero 53 min­uty kon­fer­encji, a już 2 razy wyłączył się rzut­nik (prze­grzanie?) i właśnie następuje zami­ana pod­wieszanego rzut­nika. [11:53]

Następną prze­maw­ia­jącą po p. Kon­dosanie była p. Anna Bobkowska z Politech­niki Gdańskiej. Wykład mało ciekawy, w skró­cie przy­pom­i­na­jący o tym, że opro­gramowanie do pro­jek­towa­nia mod­e­lowego, typu Visual Par­a­digm czy Argo UML, również powinno być użytecznym. [12:37] Niestety, przeoczyłem (zas­pałem?) moment by zro­bić zdjęcie.

p. Bohdan Lud­wiszewski znowuż z PG spróbował, wg mnie, trochę na siłę wcis­nąć temat Kan­sei i użyteczności i zas­tosować w swoich bada­ni­ach Excela, Sta­tis­tice, Auto­Cada etc. Temat główny: stworze­nie ide­al­nej myszki na pod­stawie wywiadów z użytkown­ikami, wspo­ma­ganymi szwedzki softem KESo. [13:05]

Ostatni, wg mnie najbardziej ciekawy jak do tej pory wykład, p. Woj­ciecha St. Moś­ci­brodzkiego z PJWSTK o Kan­sei w proce­sach mar­ketingowych i sprzedażowych, przy­wołu­jąc róznice między trady­cyjnym mar­ketingiem i bada­ni­ami foku­sowymi a filo­zofią Kan­sei (w końcu def. dzisiaj — pokaże Ci coś, a Ty powiedz co myślisz na ten temat). Wspom­niał również o bada­niu, w którym wyko­rzys­tuje grę menedżer­ską, której celem jest zapro­jek­towanie i wprowadze­nie pro­duktu na rynek kon­sumencki oraz osiąg­nię­cie sukcesu. [13:40]

Koniec prz­erwy obi­ad­owej [14:30] , a raczej pseudoobi­ad­owej, gdyż prele­genci i uczest­nicy są na tych samych zasadach, czyli kawka, soczek, bananek

Orga­ni­za­cja nie zach­wyca, duszno w sali, ręce się kleją i czoło mokrzy.

Pier­wszym prele­gen­tem drugiej części jest ponownie osoba związana z PJWSTK — Maciej Weiss, opowiada w tej chwili o Mul­ti­touch — tech­nologii sterowa­nia, wprowadzanej m.in. przez Apple w iPod (zalążki) i Microsoft Sur­face. [14:43]

Na urządzeni­ach mul­ti­touch jest możliwa praca kilku osób naraz. Aktu­al­nie Maciej przed­stawia aplikacje autorstwa NUIGroup napisaną w Adobe Flash. [14:47]

Swoją drogą gesty, które zostały zas­tosowane do obsługi Mul­ti­touch, były stosowane od dawna w takich aplikac­jach jak MyIE/Maxthon (nakładka na MS Inter­net Explorer), Operze czy innym opro­gramowa­niu (nie pamię­tam), gdzie można defin­iować gesty.

Aktu­al­nie toczy się duskusja z salą:) Czy jest siła nacisku mier­zona, czy nie ..

Sala: “Ile będzie kosz­tować kon­strukcja takiego urządzenia?”

M.W.: “1000 zł + pomoc ludzi z zewnątrz (…) Żeby zbu­dować porządny pro­to­typ — 10000 zł, nie tak jak Microsoft sobie życzy — 10000 $.” [14:51]

Dyskusja: “Tech­nolo­gia nie zdąży lub wykroczy dosyć szy­bko poza to, czego będą uży­wać użytkown­icy. To jest płaszczyzna, a będzie przestrzeń (daleko idący postęp), obraz holo­graficzny itd.”

Właśnie został wspom­ni­any film “Minor­ity Report” (pl. Raport mniejs­zości). [14:56]

Kole­jny prele­gent, Jerzy Andrze­jew­ski z TP SA, rozpoczął od opisu zadań i testów jakie TP SA przeprowadza w swoim Lab­o­ra­to­rium Badań Użyteczności (pow­staje teraz nowe, w Warsza­wie). [15:03]

Burza mózgów — “Dużo jest pomysłów ory­gi­nal­nych, ale nie przy­dat­nych.” [15:08]

Anal­iza mor­fo­log­iczna — wizja, para­me­try, wartości, stany para­metrów, kombinacje.

Btw. Na salę przy­było 3 razy więcej osób niż w pier­wszej części. Widzę gdzieś w rzę­dach Marka Kasper­skiego (MRM) i Roberta Drozda (Webaudit).

Próbuję zrozu­mieć “Zog­niskowane wywiady grupowe”. [15:14]

JEST! Pier­wsze pytanie-kiler padło z Sali — “Mam maki­etę i chcę sprawdzić jej użyteczność. W jaki sposób to zro­bić?” Chyba człowiek chciał sprawdzić wiedzę spec­jal­isty z TP SA. [15:23]

Marek Kasper­ski się popisuje [15:26] Zatkał mery­to­rycznie co do grup kreaty­wnych, które nie biorą udzi­ały w pro­jek­towa­niu. Ja przyz­naje rację Markowi.

Wrocławscy zna­jomi z Jan­media Inter­ac­tive właśnie wpinają się z prezen­tacją. [15:29] “Atrak­cyjność i użyteczność zaawan­sowanych aplikacji internetowych”.

Prob­lemy tech­niczne pro­jek­tora i note­booka, właś­ci­wie ich kom­paty­bil­ności uniemożli­wią pokazanie ładnych “ani­macji prezen­tacji aplikacji” [15:33]

Roz­maw­iamy i słuchamy o ani­macji, prze­niesie­niu zachowań przed­miotów ze świata rzeczy­wis­tego. Płynne rozwi­jalne listy, prze­chodzenia między ekranami, nie dzie­le­nie infor­ma­cji na kilka ekranów, brak okien modal­nych (Asia za, Kuba nie). W skró­cie — nauczmy się wyko­rzysty­wać ruch, by pomoc użytkown­ikowi zrozu­mieć jak aplikacja dzi­ała, żeby stała się intu­icyjna dla niego, by zwró­cić uwagę użytkown­ika. [16:01]

Zapro­jek­towanie ser­wisu z ani­mac­jami jest trud­niejsze niż zwykłego ser­wisu. [16:12]

Teraz coś “ekspre­sowego i ekspery­men­tal­nego” z placówki SPIK (Społeczna Psy­cholo­gia Inter­netu i Komu­nikacji” z SWPS. Preleguje Wiesław Bartkowski, “Badanie dużych struk­tur pojęć dla zapewnienia opty­mal­nej architek­tury infor­ma­cji”. [16:16]

Tezą jest “nie jest możliwe stworzenia ide­al­nej architek­tury informacji”.

Szukamy dobrej aplikacji do card-sortingu.[16:27] Niezły jest Mind­Sort. Wiesław prezen­tuje pomysł oparty o łapanie w “wiaderka” kro­pli deszczu. Czyli 2/3 ekranu zaj­mują kartki z nazwami, zaś na dole są podobne do swimlanes’ów pojem­niki na te karteczki.

Wynik sor­towa­nia != przepis na struk­turę naw­igacji. [16:32] W sor­towa­niu kart jest “dużo złego”. Nie ma pewności, że “twór­czy nieład” jest gorszy od ułożonego wyniku sortowania.

Dwa tryby — porząd­kowanie i wyszukiwanie.

Jakie są inne możli­wości? Free-listing, czyli swo­bodne grupowanie — każdy tworzy listę nieza­leżną, które anal­izuje badacz pod wzglę­dem częs­tości, porządku oraz podobieństwa.

A może kolab­o­ra­cyjne lis­towanie? (//czyli burza mózgów)

Wycią­ganie wniosków na pod­stawie anal­izy cza­sów reakcji (neurokognitywistyka).

I na koniec — reklama delicious.[16:48]

Moja kolej … Dmitrij Żatuchin (czytodziala.pl), opowiadam o click­trackingu, motion­trackingu i actiontracking.[16:52]
Próbuję udowod­nić na przeprowad­zonych bada­ni­ach, że eye­track­ing można skutecznie zastąpić. Wspom­i­nam, że ruchy użytkown­ika wyz­nacza nie struk­tura strony, tylko treść.

Uff… gorąco, roz­gorzała dyskusja, podział zdań na temat metodologii, cieka­wość — te słowa chyba określą prezen­tację na temat “Ścieżek użytkown­ika w automatyza­cji badań użyteczności”. [17:35]

Teraz Marcin Wichrowski, współor­ga­ni­za­tor sem­i­nar­ium, z PJWSTK opowiada o Tech­nikach pro­jek­towa­nia dostęp­nych inter­fe­jsów w Adobe Flash.[17:40]

His­to­ria flasha i perypetii Adobe.[17:43]

Flash w 2000 roku 99% bad by Jakob Nielsen. Wynikiem tego raportu było zatrud­nie­nie go w Macromedii [17:44]

Dostęp­ność we Flash od wer­sji 6. Korzysta on (poprzez przeglą­darkę WWW) z Microsoft Active Acces­si­bil­ity (MSAA).[17:47]

Ważną kwestią jest ustal­e­nie kole­jności odczy­ty­wa­nia ele­men­tów (dobry pro­gram — AccRe­pair firmy HiSoft­ware) [17:57]
Per­cepcja bar­wna — Fujitsu Col­or­Doc­tor oraz prelekcja z poprzed­niego roku doty­cząca tego tem­atu.
Teraz trochę o testowa­niu inter­fe­jsów Flashowych — szy­bkość łącza, zachowanie w przeglą­dark­ach (osadzanie obiek­tów), wer­sję play­era i wyda­jność na starszych sys­temach.
Pod­sumowu­jąc — starter guide­line dla flashow­ców i web­mas­terów, żeby nie prze­sadzać i nie zapom­i­nać o osobach z ograniczeni­ami — czy to oso­bistymi czy sprzętowymi.[18:03]

Koniec. Miła kon­fer­en­cyjka, na pewno warto było przyjść w sobotę w cen­trum Warszawy (dla tych z Warszawy), dla osób, które przy­jechały z innych miast — mam podzielone zdanie. [18:07]

Offtopic.
A ja jeszcze w pociągu powrot­nym do Wrocławia… Mam nadzieję, że o 3 dotrę (week­endowe rozkłady rules — ah te spóźnienia i prze­si­adki). Przy­jem­nym aspek­tem jest czy­tanie w pociągu relacji/recenzji Kan­sei 2008 autorstwa kolegów Marka i Roberta.
Nie żałuje przy­by­cia — zaz­naczę jedynie, że druga część zde­cy­dowanie była tego warta.

Be Socia­ble, Share!

•